ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ: "ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ನನಗೆ ಸುಖ ಸಿಗಬೇಕಲ್ಲವೇ?"
ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "ನಿನಗೆ ಸುಖ ಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಬಿಡುಗಡೆ (ಮೋಕ್ಷ) ಬೇಕೋ?"
ಏಕೆಂದರೆ, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಗಳೆರಡೂ "ಬಂಧನಗಳೇ".
*💠ಚಿನ್ನದ ಸರಪಳಿ vs ಕಬ್ಬಿಣ ಸರಪಳಿ*
ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ತತ್ವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ:
*⭐ಪಾಪ*: ಇದು "ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಪಳಿ". ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ನರಕ ಅಥವಾ ಕಷ್ಟ ಎಂಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ.
*⭐ಪುಣ್ಯ*: ಇದು "ಚಿನ್ನದ ಸರಪಳಿ". ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಭೋಗ ಎಂಬ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕೈ ನೋಯುತ್ತದೆ, ಚಿನ್ನದ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕೈಗೆ ಅಂದವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎರಡೂ ಸರಪಳಿಗಳೇ! ಎರಡೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತವೆ.
ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನು ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಲು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕು. ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದವನು ಆ ಪುಣ್ಯದ ಫಲವನ್ನು (ಸುಖವನ್ನು) ಅನುಭವಿಸಲು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕು. ಹುಟ್ಟು-ಸಾವುಗಳ ಚಕ್ರದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
*💠ಜ್ಞಾನಿಯ ದೃಷ್ಟಿ:*
ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನಿಯು ದೇವರಿಗೆ "ನನಗೆ ಸುಖ ಕೊಡು" ಎಂದು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. "ನನ್ನ ಈ ಎರಡೂ ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರನನ್ನಾಗಿ (ಮೋಕ್ಷ) ಮಾಡು" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ ದೇವರು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅವರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಕಳೆದು, ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ತನ್ನತ್ತ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
*💠ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಸ್ಥಿತಿ*
ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ "ಯುದ್ಧ ಮಾಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನೇ ಹೊರತು "ಗೆಲ್ಲು" ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಮಹಾಮಂತ್ರ.
*🕉️ಸುಖದುಃಖೇ ಸಮೇ ಕೃತ್ವಾ ಲಾಭಾಲಾಭೌ ಜಯಾಜಯೌ* |
*ತತೋ ಯುದ್ಧಾಯ ಯುಜ್ಯಸ್ವ ನೈವಂ ಪಾಪಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ* ||
(ಭಗವದ್ಗೀತೆ ೨.೩೮)
ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು, ಲಾಭ ಮತ್ತು ನಷ್ಟವನ್ನು, ಜಯ ಮತ್ತು ಅಪಜಯವನ್ನು *"ಸಮ"* ನಾಗಿ (ಒಂದೇ ಎಂದು) ಭಾವಿಸು. ನಂತರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು (ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡು). ಆಗ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಪಾಪಿಗಳು ಸುಖ ಬಂದಾಗ ಹಿಗ್ಗುತ್ತಾರೆ, ದುಃಖ ಬಂದಾಗ ಕುಗ್ಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪುಣ್ಯವಂತರು (ಜ್ಞಾನಿಗಳು) ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗಲೂ ನಗುತ್ತಾರೆ. "ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಸಾಲ ತೀರುತ್ತಿದೆ" ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ ಅವರಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.
ಜೀವನದ ಗುರಿ "ಸುಖವಾಗಿರುವುದು" ಅಲ್ಲ, ಜೀವನದ ಗುರಿ "ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ" (ಶಾಂತವಾಗಿ) ಆಗಿರುವುದು.
*💠ಭೋಗವೇ ರೋಗ*
ಪಾಪಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ದುಃಖದ ತಾಯಂದಿರು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
*🕉️ಯೇ ಹಿ ಸಂಸ್ಪರ್ಶಜಾ ಭೋಗಾ ದುಃಖಯೋನಯ ಏವ ತೇ* |
*ಆದ್ಯಂತವಂತಃ ಕೌಂತೇಯ ನ ತೇಷು ರಮತೇ ಬುಧಃ* || (ಭಗವದ್ಗೀತೆ ೫.೨೨)
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭೋಗಗಳು (ಸುಖಗಳು) "ದುಃಖದ ಯೋನಿಗಳೇ" (ದುಃಖಕ್ಕೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುವ ತಾಯಂದಿರೇ) ಆಗಿವೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಆದಿ (ಆರಂಭ) ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವಿದೆ. ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದವನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ (ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ).
ಪಾಪಿಗಳು "ಸುಖ" ಎಂದುಕೊಂಡಿರುವುದು, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಆಕರ್ಷಿತವಾದ ಪತಂಗದಂತೆ (Butterfly). ಅದು ಮುಟ್ಟಲು ಸುಂದರ, ಆದರೆ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಸಾವು. ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ ದೇವರು ಆ ಸುಖವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅವರನ್ನು ಆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
*💠ಜೈಲಿನ ಉದಾಹರಣೆ*
ನಾವು ಈ ಭೂಮಿ ಎಂಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೈದಿಗಳು
✨ ಪಾಪಿಗಳು: "ಎ-ಕ್ಲಾಸ್" ಕೈದಿಗಳಂತೆ. ಅವರಿಗೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಟಿವಿ, ಒಳ್ಳೆ ಊಟ, ಹಾಸಿಗೆ ಸಿಗಬಹುದು (ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ). ಅವರು ಜೈಲಿನಲ್ಲೇ ಇರಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ.
✨ ಪುಣ್ಯವಂತರು: ಸಾಧಾರಣ ಕೈದಿಗಳಂತೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರ ನಡತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಜೈಲರ್ (ದೇವರು) ಅವರನ್ನು "ಬಿಡುಗಡೆ" ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಯಾರು ಅದೃಷ್ಟವಂತರು?
ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ಕೊಳೆಯುವವನೋ? ಅಥವಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ ಜೈಲಿನಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಮನೆಗೆ (ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ) ಹೋಗುವವನೋ?
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವವನೇ ಅದೃಷ್ಟವಂತ. ಪುಣ್ಯವಂತರ ಕಷ್ಟವು ಆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.
❇️ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್: ಪಾಪಿಗಳು ಹಳೆಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ . ಪುಣ್ಯವಂತರು ಹಳೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ತೀರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ .
❇️ ಕಾಲದ ಅಂತರ : ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದ ತಕ್ಷಣ ಮರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕರ್ಮಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಬೇಕು.
❇️ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆ: ಪುಣ್ಯವಂತನು ಚಿನ್ನದಂತೆ. ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂದಷ್ಟೂ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಾನೆ.
❇️ ಆಸುರೀ ಸುಖ: ಪಾಪಿಗಳ ಸುಖವು ಮಾನಸಿಕ ರೋಗವಿದ್ದಂತೆ. ಅದು ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದ ಭೋಗ.
❇️ ದೈವಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ: ಕಷ್ಟವೆಂಬುದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ .
❇️ ಋಣಾನುಬಂಧ: ನಾವು ಮಾಡಿದ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೂ ಲೆಕ್ಕ ಚುಕ್ತವಾಗಲೇಬೇಕು (ಮಾಂಡವ್ಯ ಋಷಿಯಂತೆ).
❇️ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಗ್ರಹ: ದೇವರು ಭಕ್ತನ ಅಹಂಕಾರ ಮುರಿಯಲು ಅವನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
❇️ ವಿನಾಶದ ಹಾದಿ: ಪಾಪಿಗಳ ಏಳಿಗೆಯು, ಬಲೂನ್ ಒಡೆಯುವ ಮುನ್ನ ಉಬ್ಬಿದಂತೆ (ನಹುಷನಂತೆ).
❇️ ಶ್ರೇಯಸ್ vs ಪ್ರೇಯಸ್: ಪುಣ್ಯವಂತರು 'ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು' ಆರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಪಾಪಿಗಳು 'ಇಷ್ಟವಾಗುವದನ್ನು' ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
❇️ ಮೋಕ್ಷ: ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಕಷ್ಟಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ವಿರಕ್ತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ "ನಾನೇನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಬೇಡಿ. "ದೇವರೇ, ನನ್ನ ಯಾವ ಹಳೆಯ ಸಾಲ ತೀರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ತೀರಿಸು, ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಕೊಡು" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.
ಪಾಪಿಗಳ ಸುಖವನ್ನು ಕಂಡು ಅಸೂಯೆ ಪಡಬೇಡಿ. ಅದು ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಮುಂಚಿನ ಶಾಂತಿ.
ಧರ್ಮದ ಹಾದಿ ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಮಂಜುನಾಥ ಶರ್ಮ